Shrimannarayaniyam with Shloka Tatparya | Gita Press Gorakhpur | శ్రీమన్నారాయణీయమ్ – శ్లోక తాత్పర్య

Sriman Narayaniyam with Shloka Tatparya in Telugu — Melpathur Narayana Bhattathiri's 1,034-shloka devotional masterpiece composed at Guruvayur: the Sanskrit poem that narrates the complete Bhagavata through the lens of Guruvayur Krishna devotion, with verse-by-verse Telugu meaning.

Melpathur Narayana Bhattathiri (1560–1646) was one of Kerala's greatest Sanskrit scholars, known primarily for his grammatical work. When he contracted a severe and progressively paralyzing illness, he took refuge at Guruvayur — the famous Krishna temple in Kerala — and composed the Narayaniyam: 1,034 shlokas across 100 Dasakas (sections of 10 each), summarizing the Bhagavata Mahapurana's narrative from Brahma's creation through Krishna's departure from earth. The tradition holds that by the time he completed the final dasaka — ending with the famous line "Ayu arogyam aishwaryam" — he was completely healed. The Narayaniyam is recited daily at Guruvayur and by Kerala and Telugu Krishna devotees worldwide.

Complete Narayaniyam — 1,034 shlokas, 100 Dasakas in Sanskrit with Telugu meaning
Recited daily at Guruvayur temple — the devotional context that shaped this text
Summary of the complete Bhagavata — all major Krishna leelas covered
For: Telugu Krishna devotees, Guruvayur pilgrims, daily recitation practice
ఈ పుస్తకం గురించి

గీతా ప్రెస్, గోరఖ్‌పూర్ ప్రచురించిన ఈ ప్రామాణిక తెలుగు సంచిక ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణ మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న తెలుగు భక్తులకు అమూల్యమైనది. మూల సంస్కృత పాఠంతో స్పష్టమైన తెలుగు అనువాదం — నిత్య పాఠం, సత్సంగ అధ్యయనం మరియు పండుగ బహుమానాలకు ఆదర్శం.

Gita Press, Gorakhpur, established in 1923 under Gobind Bhawan Karyalaya, is one of the world's largest publishers of Hindu religious literature. For over a century it has published the Ramcharitmanas, the Bhagavad Gita, the Puranas, the Upanishads and thousands of devotional works in Hindi, Sanskrit and India's regional languages, guided by a not-for-profit mission to bring sacred texts into every home at the most affordable price. Its editions are valued for their textual accuracy, clear typesetting and durable, economical production.

About this edition: A faithful Gita Press, Gorakhpur edition of Shrimannarayaniyam with Shloka Tatparya. A revered work of the Hindu devotional and scriptural tradition, presented in Gita Press's trusted edition. Set in Telugu with the clear, accurate typesetting Gita Press is known for, printed on durable paper and produced for daily study and worship.

శ్రీమన్నారాయణీయం — శ్లోక తాత్పర్యంతో: విస్తృత పుస్తక సారాంశం
శ్రీమన్నారాయణీయం భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, శరణాగతి, ధర్మం, దైవానుభూతి వంటి అనేక ఆధ్యాత్మిక భావాలను ఒకే ప్రవాహంలో కలిపిన అపూర్వమైన సంస్కృత భక్తికావ్యం. దీనిని కేరళకు చెందిన మహాకవి మేళ్పత్తూర్ నారాయణ భట్టతిరి రచించారు. ఇది విస్తారమైన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలోని సారాన్ని సంక్షిప్తమైన, కానీ అత్యంత భావగర్భితమైన కవితా రూపంలో అందిస్తుంది. సాధారణంగా శ్రీమన్నారాయణీయంలో 100 దశకాలు, సుమారు 1036 శ్లోకాలు ఉన్నట్లు ప్రసిద్ధి. ప్రతి దశకం దాదాపు పది శ్లోకాల చుట్టూ నిర్మితమై ఉంటుంది. Sanskrit Documents గోరఖ్‌పూర్ గీతా ప్రెస్ సంప్రదాయం శ్లోకంతో పాటు సులభమైన తాత్పర్యాన్ని అందించడం ద్వారా సంస్కృత గ్రంథాల ఆధ్యాత్మిక భావాన్ని సాధారణ పాఠకుడికి చేరువ చేయడంలో ప్రసిద్ధి పొందింది. Gita Press
శ్రీమన్నారాయణీయాన్ని కేవలం ఒక పురాణకథా సంక్షిప్త రూపంగా చదివితే దాని అసలు మహత్తును పూర్తిగా గ్రహించలేం. ఇది ఒక భక్తుని హృదయం దేవుని వైపు నెమ్మదిగా, కానీ సంపూర్ణంగా ప్రయాణించే ఆధ్యాత్మిక అనుభవం. ఇందులో పరమాత్మ స్వరూపం గురించి తాత్త్విక చర్చ ఉంది; సృష్టి ఎలా ఆవిర్భవించిందో వివరణ ఉంది; విష్ణువు వివిధ అవతారాల కథలు ఉన్నాయి; శ్రీకృష్ణుని బాల్యం, యౌవనం, గోపికలతో ఆయన లీలలు, కంసవధ, ద్వారకా జీవితం ఉన్నాయి. అయితే ఈ సంఘటనలన్నింటినీ రచయిత కేవలం కథలుగా చెప్పరు. ప్రతి సంఘటన వెనుక దాగి ఉన్న దైవతత్త్వాన్ని, భక్తి రహస్యాన్ని, మానవ జీవితానికి సంబంధించిన ఆధ్యాత్మిక సందేశాన్ని వెలికి తీస్తారు.
ఈ గ్రంథం వెనుక ఉన్న భట్టతిరి జీవితకథ కూడా ఎంతో హృద్యమైనది. సంప్రదాయ కథనం ప్రకారం, ఆయన తన గురువు అచ్యుత పిషారడికి ఉన్న తీవ్రమైన అనారోగ్యాన్ని తనపైకి స్వీకరించారని, దాని ఫలితంగా తానే పక్షవాతంతో బాధపడ్డారని చెబుతారు. అనంతరం గురువాయూరప్ప స్వామి సన్నిధికి చేరుకుని, భగవంతుని శరణు కోరుతూ నారాయణీయాన్ని రచించడం ప్రారంభించారు. రోజుకు ఒక దశకం చొప్పున రచిస్తూ వంద రోజుల్లో ఈ మహాకావ్యాన్ని పూర్తి చేశారని సంప్రదాయం చెబుతుంది. చివరి దశకాన్ని పూర్తి చేసినప్పుడు భగవంతుని దివ్యదర్శనం లభించి తన వ్యాధి నుంచి విముక్తి పొందారని భక్తిపారంపర్యం విశ్వసిస్తుంది. Sanskrit Documents ఈ కథ చారిత్రకంగా నిర్ధారించబడిన వైద్య సంఘటనగా కాకుండా, నారాయణీయ భక్తిపారంపర్యంలో ఎంతో ప్రాధాన్యమున్న విశ్వాసంగా చూడాలి.
గ్రంథం ప్రారంభ దశకాలలో భగవంతుని పరబ్రహ్మ స్వరూపాన్ని వివరించడం జరుగుతుంది. మన కళ్లకు కనిపించే ఈ విశ్వం అంతిమ సత్యం కాదు; దాని వెనుక ఒకే పరమచైతన్యం ఉంది. ఆ పరమాత్మనే నారాయణుడు. ఆయనకు ఆది లేదు, అంతం లేదు. సృష్టి ఆయన నుంచే ఉద్భవిస్తుంది, ఆయనలోనే నిలిచి ఉంటుంది, చివరికి ఆయనలోనే లీనమవుతుంది. ఈ భావన మనిషి జీవితాన్ని కూడా కొత్త దృష్టితో చూడమని సూచిస్తుంది. మనం మన శరీరం, మన ఆలోచనలు, మన సంపద, మన సంబంధాలు మాత్రమే కాదని, వాటన్నింటికీ ఆధారమైన చైతన్యంతో మనకు లోతైన సంబంధం ఉందని నారాయణీయం గుర్తుచేస్తుంది.
భగవంతుని విశ్వరూపం, ఆయన సౌందర్యం, ఆయన కరుణ, ఆయన సర్వవ్యాపకత్వం మొదటి భాగంలో ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. పరమాత్మను కేవలం భయంతో పూజించాల్సిన దేవుడిగా కాకుండా, ప్రేమించదగిన, ఆశ్రయించదగిన, మన హృదయానికి అత్యంత సన్నిహితమైన సత్యంగా కవి చిత్రిస్తారు. ఇదే నారాయణీయంలోని ప్రత్యేకత. తత్త్వశాస్త్రం ఇక్కడ పొడిగా ఉండదు; అది భక్తి రూపంలో హృదయంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.
తరువాత సృష్టి రహస్యాన్ని గ్రంథం వివరిస్తుంది. మహత్తత్త్వం, ప్రకృతి, జీవులు, లోకాలు, బ్రహ్మదేవుని ఆవిర్భావం వంటి అంశాలు భాగవతంలోని సృష్టివివరణను ఆధారంగా చేసుకుని వస్తాయి. సృష్టిలో కనిపించే అనేక రూపాల వెనుక ఒకే మూలతత్త్వం ఉందని గ్రంథం చెబుతుంది. మనిషి తనను విశ్వం నుంచి వేరుగా భావించడం అజ్ఞానం; తన ఉనికికి విశ్వచైతన్యంతో ఉన్న సంబంధాన్ని గుర్తించడం జ్ఞానానికి ప్రారంభం.
నారాయణీయంలో భక్తికి ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. జ్ఞానం, యోగం, తపస్సు వంటి మార్గాలు ఉన్నప్పటికీ, సాధారణ మనిషి హృదయానికి అత్యంత సహజమైన మార్గంగా భక్తి కనిపిస్తుంది. భక్తి అంటే కేవలం పూజలు చేయడం కాదు. మనసును భగవంతుని వైపు తిప్పడం, అహంకారాన్ని తగ్గించడం, స్వార్థాన్ని విడిచిపెట్టడం, కష్టాల్లో కూడా దైవంపై విశ్వాసం ఉంచడం, ఇతరుల పట్ల కరుణతో ఉండడం—ఇవన్నీ భక్తి యొక్క భాగాలే. భక్తి మనిషిని బలహీనుడిగా చేయదు; జీవితంలోని అనిశ్చితిని ఎదుర్కొనే అంతర్గత ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది.
గ్రంథంలోని తరువాతి భాగాల్లో విష్ణువు అవతారాలు వరుసగా ప్రత్యక్షమవుతాయి. మత్స్య, కూర్మ, వరాహ, నరసింహ, వామన, పరశురామ, శ్రీరామ, శ్రీకృష్ణ వంటి అవతారాల ద్వారా భగవంతుడు ధర్మాన్ని ఎలా స్థాపిస్తాడో చూపబడుతుంది. ప్రతి అవతారం ఒక ప్రత్యేక ఆధ్యాత్మిక సందేశాన్ని మోస్తుంది. వరాహావతారం ద్వారా రక్షణ, నరసింహావతారం ద్వారా భక్తుని పట్ల దైవ రక్షణ, వామనావతారం ద్వారా అహంకార నియంత్రణ, రామావతారం ద్వారా ధర్మనిష్ఠ, కృష్ణావతారం ద్వారా ప్రేమ, లీలా, జ్ఞానం మరియు సంపూర్ణ దైవత్వం వ్యక్తమవుతాయి.
പ്രഹ്ലాదന്റെ కథ నారాయణీయంలోని అత్యంత హృద్యమైన భాగాలలో ఒకటి. హిరణ్యకశిపుడు తనను దేవుడిగా ప్రకటించుకున్నా, చిన్న ప్రహ్లాదుడు మాత్రం నారాయణుడినే తన ఆశ్రయంగా భావిస్తాడు. అతనిపై ఎన్నో హింసలు జరిగినా అతని భక్తి కదలదు. ఇక్కడ భక్తి యొక్క అసలు స్వరూపం కనిపిస్తుంది. పరిస్థితులు అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు దేవుడిని నమ్మడం సులభం; పరిస్థితులు పూర్తిగా వ్యతిరేకంగా ఉన్నప్పటికీ విశ్వాసాన్ని నిలుపుకోవడం నిజమైన శరణాగతి. నరసింహావతారం ద్వారా భగవంతుడు తన భక్తుని రక్షిస్తాడనే సందేశం బలంగా వ్యక్తమవుతుంది.
అయితే నారాయణీయానికి హృదయం మాత్రం శ్రీకృష్ణ చరిత్ర. కృష్ణుని జననం నుంచి బాల్యలీలలు, గోకుల జీవితం, యశోదమ్మ ప్రేమ, గోపబాలులతో ఆటలు, పూతనావధ, శకటాసురుడు, తృణావర్తుడు వంటి అసురుల సంహారం, కాలీయమర్దనం, గోవర్ధనగిరి ఎత్తడం, వేణుగానం, గోపికలతో రాసక్రీడ, కంసవధ వంటి అనేక ఘట్టాలను కవి అత్యంత సజీవంగా చిత్రిస్తారు.
కృష్ణుని బాల్యాన్ని చదువుతున్నప్పుడు ఒక ప్రత్యేకమైన అనుభూతి కలుగుతుంది. పరబ్రహ్మ అయిన భగవంతుడు ఒక చిన్న బాలుడిగా యశోద ఒడిలో ఆడుకోవడం, వెన్న దొంగిలించడం, గోపబాలులతో కలిసి పరుగెత్తడం వంటి లీలలు చేయడం ద్వారా దైవం మరియు మానవ హృదయం మధ్య ఉన్న దూరాన్ని తొలగిస్తాడు. ఈ బాలకృష్ణుడు భక్తునికి భయపెట్టే దేవుడు కాదు; ప్రేమతో పిలవగలిగే ఇంటి బిడ్డ.
యశోదమ్మతో కృష్ణుని సంబంధం నారాయణీయంలోని అత్యంత మానవీయమైన చిత్రణలలో ఒకటి. విశ్వాన్ని తనలో ధరించిన పరమాత్మను యశోద ఒక తల్లిగా మందలిస్తుంది. ఈ విరోధాభాసంలోనే భక్తి యొక్క మాధుర్యం ఉంది. భగవంతుడు అనంతుడు అయినప్పటికీ, ప్రేమకు తనను తాను పరిమితం చేసుకుంటాడు. భక్తుడి ప్రేమ ముందు పరబ్రహ్మ కూడా బాలుడిగా మారుతుంది.
గోవర్ధన లీలా ద్వారా కృష్ణుడు ప్రకృతి, జీవితం, సమాజం మధ్య సంబంధాన్ని సూచిస్తాడు. ఇంద్రుని కోపం నుంచి గోకుల ప్రజలను రక్షించడానికి గోవర్ధన పర్వతాన్ని ఎత్తిన కృష్ణుడు భక్తుల ఆశ్రయంగా నిలుస్తాడు. ఈ కథలో భగవంతునిపై విశ్వాసం మాత్రమే కాకుండా, అహంకారానికి వ్యతిరేకంగా ఒక లోతైన సందేశం కూడా ఉంది. అధికారం, శక్తి, గర్వం ఎంత గొప్పగా కనిపించినా, అవి వినయాన్ని కోల్పోతే చివరకు సమస్యలకు దారితీస్తాయి.
గోపికల భక్తి నారాయణీయంలోని మరొక ముఖ్యమైన అంశం. గోపికల ప్రేమను సాధారణ ప్రపంచిక ప్రేమగా మాత్రమే అర్థం చేసుకుంటే దాని ఆధ్యాత్మికత కోల్పోతుంది. భక్తి సంప్రదాయంలో గోపికల ప్రేమ అనేది పూర్తి ఆత్మసమర్పణకు ప్రతీక. తమ వ్యక్తిగత అహంకారం, స్వార్థం, స్వప్రయోజనం అన్నింటినీ పక్కన పెట్టి కృష్ణుడిలోనే తమ జీవితం, ఆనందం, ఉనికిని చూసే స్థితి అది. ఇక్కడ ప్రేమ అనేది స్వాధీనపరుచుకోవడం కాదు; తనను తాను సమర్పించుకోవడం.
కృష్ణుడు మథురకు వెళ్లడం, కంసుని సంహరించడం, ఉగ్రసేనుని రాజ్యానికి తిరిగి ప్రతిష్ఠించడం, తరువాత ద్వారకలో జీవించడం వంటి సంఘటనలు కూడా గ్రంథంలో వస్తాయి. కృష్ణుడు కేవలం వృందావనంలోని మధురమైన బాలుడు మాత్రమే కాదు; ధర్మాన్ని స్థాపించే నాయకుడు, ప్రజలను రక్షించే రాజనీతిజ్ఞుడు, భక్తులకు ఆశ్రయమైన పరమాత్మ. ఈ విభిన్న రూపాలన్నింటినీ కలిపినప్పుడే కృష్ణుని సంపూర్ణత మనకు అర్థమవుతుంది.
నారాయణీయంలో రుక్మిణీ కల్యాణం, సత్యభామ, నరకాసురవధ, సుదాముడి కథ, ఉద్ధవునితో సంబంధం వంటి ద్వారకా ఘట్టాలు కూడా భక్తి, స్నేహం, కరుణ, ధర్మం వంటి విలువలను వెలుగులోకి తెస్తాయి. ముఖ్యంగా సుదాముడి కథలో సంపద కంటే ప్రేమ గొప్పదని తెలుస్తుంది. పేదరికంలో ఉన్న సుదాముడు తన చిన్ననాటి స్నేహితుడైన కృష్ణుడిని కలవడానికి వెళ్తాడు. కృష్ణుడు అతనిని రాజసభలోని సాధారణ అతిథిలా కాకుండా అత్యంత ప్రియమైన స్నేహితుడిగా స్వీకరిస్తాడు. ఇక్కడ భగవంతుని దృష్టిలో మనిషి విలువ అతని సంపదలో లేదని, హృదయంలో ఉందని సందేశం లభిస్తుంది.
గ్రంథం చివరి దశకాల వైపు కదులుతున్నప్పుడు భక్తి మరింత అంతర్ముఖమవుతుంది. భగవంతుని లీలలను బయట జరిగే కథలుగా మాత్రమే కాకుండా మన అంతరంగంలో జరిగే ఆధ్యాత్మిక పరిణామాలుగా చూడవచ్చు. మనలోని అహంకారం కంసుడిలా ఉంటుంది; మన భయాలు కాలీయుడిలా ఉంటాయి; మన స్వార్థం మరియు అసూయ అనేక అసురరూపాలుగా మన జీవితంలో ప్రత్యక్షమవుతాయి. కృష్ణస్మరణ అంటే ఈ అంతర్గత అంధకారాన్ని తొలగించే ప్రకాశాన్ని ఆహ్వానించడం.
చివరి, వందవ దశకం ప్రత్యేకమైనది. ఇందులో కవి భగవంతుని దివ్య రూపాన్ని పాదాల నుంచి శిరస్సు వరకు వర్ణిస్తారు. ఈ రూపవర్ణన కేవలం శారీరక సౌందర్యాన్ని వివరించదు; భక్తుని ధ్యానానికి ఒక సంపూర్ణ రూపాన్ని అందిస్తుంది. Sanskrit Documents కృష్ణుని పాదాలు, మోకాళ్లు, నడుము, వక్షస్థలం, భుజాలు, ముఖం, చిరునవ్వు, కిరీటం—ప్రతి అవయవం భక్తుని మనస్సును ఒక్కొక్క మెట్టుగా దైవంలో నిలిపే ధ్యానకేంద్రంగా మారుతుంది. చివరకు భక్తుడు రూపాన్ని దాటి ఆ రూపానికి ఆధారమైన అనంత చైతన్యంలో లీనమవుతాడు.
ఇక్కడే శ్లోక తాత్పర్యం ఎంతో ముఖ్యమైనది. సంస్కృతంలోని కవితా సౌందర్యం అందరికీ వెంటనే అర్థం కాకపోవచ్చు. ప్రతి పదం, ప్రతి ఉపమానం, ప్రతి పురాణసూచన వెనుక ఉన్న భావాన్ని తాత్పర్యం సులభమైన భాషలో మనకు అందిస్తుంది. అందువల్ల పుస్తకాన్ని కేవలం పారాయణ గ్రంథంగా కాకుండా చదవడానికి, అర్థం చేసుకోవడానికి, ధ్యానించడానికి ఉపయోగపడే ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శిగా కూడా చూడవచ్చు. గీతా ప్రెస్ ప్రచురణల్లో శ్లోకంతో పాటు సులభమైన అర్థాన్ని అందించే సంప్రదాయం కూడా ఇదే ఉద్దేశాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. Gita Press
శ్రీమన్నారాయణీయం మనకు చెప్పే గొప్ప సందేశం ఏమిటంటే, భగవంతుని చేరుకోవడానికి మనిషి తన జీవితాన్ని ప్రపంచం నుంచి పారిపోవడానికి ఉపయోగించాల్సిన అవసరం లేదు. ప్రేమతో, ధర్మంతో, వినయంతో, భక్తితో, స్మరణతో జీవించడం ద్వారా కూడా ఆధ్యాత్మికత సాధ్యమే. జీవితంలో అనారోగ్యం, బాధ, భయం, నష్టం, నిరాశ వచ్చినప్పుడు మనిషి తనను తాను పూర్తిగా ఒంటరిగా భావించకూడదు. తనకంటే గొప్పదైన ఒక దైవశక్తిపై విశ్వాసం ఉంచి, తన శక్తి మేరకు ధర్మబద్ధమైన ప్రయత్నం చేస్తూ, ఫలితాన్ని భగవంతునికి సమర్పించడమే శరణాగతి యొక్క సారాంశం.
ఈ గ్రంథంలోని భక్తి మనిషిని వాస్తవ జీవితానికి దూరం చేయదు; జీవితాన్ని మరింత అర్థవంతంగా చూడటానికి సహాయపడుతుంది. ఇతరుల పట్ల కరుణ, మాటల్లో మాధుర్యం, అహంకారాన్ని తగ్గించుకోవడం, కష్టాల్లో ధైర్యం, సుఖాల్లో వినయం, సంపదలో దానగుణం, సంబంధాల్లో ప్రేమ—ఇవి అన్నీ భక్తి జీవితానికి సహజమైన ఫలితాలుగా మారాలి.
చివరికి శ్రీమన్నారాయణీయం ఒక పుస్తకం కంటే ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం. ప్రారంభంలో మనం భగవంతుని గురించి చదువుతాం. తరువాత ఆయన అవతారాలను చూస్తాం. కృష్ణుని బాలలీలల్లో ఆనందిస్తాం. గోపికల ప్రేమలో భక్తి యొక్క తీవ్రతను అనుభవిస్తాం. ప్రహ్లాదునిలో విశ్వాసాన్ని చూస్తాం. సుదాముడిలో నిస్వార్థ స్నేహాన్ని చూస్తాం. చివరికి కృష్ణుని దివ్యరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, మన హృదయంలోని భక్తి స్వరాన్ని వినడం ప్రారంభిస్తాం.
మేళ్పత్తూర్ నారాయణ భట్టతిరి తన వ్యక్తిగత బాధను భక్తి కవిత్వంగా మార్చిన విధానం ఈ గ్రంథానికి ప్రత్యేకమైన మానవీయ స్పర్శను ఇస్తుంది. అందుకే నారాయణీయం కేవలం పురాణాల సంక్షిప్తీకరణ కాదు. అది బాధలో ఉన్న మనిషి దేవుని వైపు తిరిగినప్పుడు అతని హృదయంలో పుడే ప్రార్థన. “నేను ఒంటరిగా లేను; నా బాధకు అర్థం ఉంది; నా జీవితానికి ఒక ఉన్నతమైన ఆధారం ఉంది” అనే అంతరంగ విశ్వాసాన్ని అది మేల్కొలుపుతుంది.
వంద దశకాలుగా విస్తరించిన ఈ మహాకావ్యం భక్తుని మనస్సును క్రమంగా బాహ్య ప్రపంచం నుంచి అంతరంగ ప్రపంచానికి తీసుకెళ్తుంది. చివరికి నారాయణుడు ఎక్కడో దూరంలో ఉన్న దేవుడు కాదు—మన హృదయంలో, మన చైతన్యంలో, మన ప్రేమలో, మన ధర్మంలో, మన శరణాగతిలో ఉన్న పరమసత్యం అనే అనుభూతి కలుగుతుంది. అందుకే శ్రీమన్నారాయణీయం నిత్యపారాయణానికి మాత్రమే కాదు, భక్తిని అర్థం చేసుకోవాలనుకునే ప్రతి మనిషికి, జీవితం యొక్క అంతరార్థాన్ని వెతుకుతున్న ప్రతి సాధకుడికి, సంస్కృత భక్తికావ్య సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించాలనుకునే ప్రతి పాఠకుడికి విలువైన గ్రంథం.